H

Tα κράτη και οι αγορές δεν επαρκούν για να αντιμετωπίσουν τις νέες παγκόσμιες προκλήσεις. Οφείλουμε να προχωρήσουμε πέρα από το Παγκόσμιο Οικονομικό και το Παγκόσμιο Κοινωνικό Φόρουμ (Νταβός, Πόρτο Αλέγκρε), εστιάζοντας ξανά στον άνθρωπο. Μια καθαρά κοινωνικοπολιτική και οικονομική προσέγγιση δεν είναι αρκετή. Οφείλουμε να αρχίσουμε να σκεφτόμαστε, να δρούμε και να ζούμε διαφορετικά, ηθικά, ανθρώπινα. Καλούμαστε να προάγουμε θεμελιώδεις ανθρώπινες αξίες, όπως ο αλτρουισμός, η ενσυναίσθηση και η συνεργασία, προκειμένου να επανεφεύρουμε τον τρόπο με τον οποίο συνυπάρχουμε με τον εαυτό μας, με τους άλλους και με τη φύση. Η επιστημονική πρόοδος που προοιωνίζεται για τον 21ο αιώνα, επιβάλλει μια νέα θεώρηση της σημασίας της λέξης «άνθρωπος» και της λεγόμενης «καλής ζωής», σε ένα κόσμο όπου η τεχνητή νοημοσύνη και η βιονική τεχνολογία θα έχουν πλέον εδραιωθεί.

Αν και οι βασικές ανθρώπινες ανάγκες καλύπτονται, η συνεχής και αυξανόμενη κατανάλωση υλικών αγαθών δεν αυξάνει τα επίπεδα της ευτυχίας. Όλο και περισσότεροι άνθρωποι σε ολόκληρο τον κόσμο βιώνουν αυτή την πραγματικότητα καθημερινά και αναζητούν ένα βαθύτερο νόημα της ζωής. Μοναδική διέξοδος είναι η συμμετοχή των πολιτών στα κοινά, η δημιουργία ενός κοινωνικού κεφαλαίου και η ανάληψη της ατομικής ευθύνης που αντιστοιχεί στον καθένα μας προσωπικά.